LuCaspeRobin + Thomas ;-)

Link | 1 comment | Posted by Sebastiaan | top

Voor de tweede keer in anderhalf jaar tijd heeft Casper zijn rechterarm gebroken. En ook dit keer was een trampoline-act de boosdoener. De vorige keer (zomer 2007) was Casper aan het springen op onze "kinder-veilige" trampoline thuis, een mooi gifgroen en paars geval met een beugel waar de kidz zich aan kunnen vasthouden terwijl ze op en neer stuiteren. Casper heeft toen waarschijnlijk te hoog gesprongen waardoor hij uit balans kwam en er van af viel. Hard! Zo hard dat hij mamma riep met de mededeling: "Mamma, er is iets mis met mijn arm!" Z'n arm lag er toen in een mooie S-bocht bij, gebroken 1/3 boven het polsgewricht. Op naar de EHBO waar al snel geconstateerd werd dat de het bot gezet kon worden. Terwijl Casper op de gipskamer lag en keuvelde met de arts en de verpleegsters, trok de arts opeens hard aan zijn onderarm. Dat was de enige keer dat Casper moest huilen die dag. Boos en verontwaardig keek hij naar de arts, om vanaf dat moment hem volledig in de kou te laten staan, geen blik meer te gunnen.

Read more... | 3 comments | Posted by Sebastiaan | top

Het was de eerste Zaterdag van velen, waarschijnlijk. Heel vroeg in de ochtend, vlak na zonsopgang (zo voelde het iig) fietsen Sebastiaan en Casper door het nog slaperige dorp Werkhoven. Op pad naar nieuwe avonturen, een nieuw land genoemd Voetbal. Na drie afgelaste wedstrijden zou het nu dan echt een keer gaan gebeuren - de aller eerste ECHTE wedstrijd van SV Aurora F3, het kleine jeugd elftal. Dit keer 7 jochies van tussen de 5 en 8 jaar die nog helemaal geen ervaring hadden van het "echte" voetbal, die nog nooit een wedstrijd hadden gespeeld en al helemaal nooit tegen kinderen van een ander dorp hebben gevoetbald. Dit keer van SV DOvo F10 uit Veenendaal de eerste tegenstander. Een zeer geduchte tegenstander zou later blijken ;-)

Samen met mede-leider Geert-Willem maakte Sebastiaan de kleedkamers, de materialen, de shirtjes en het veld klaar om op te kunnen spelen. Ballen werden opgepompt, het SV Aurora tenue werd voor het eerst uitgedeeld en de doelen werden op zijn plek gezet. Er wordt gespeeld met doelen die 2/3 qua maatvoering zijn van de "echte" doelen, en er wordt over de breedte van een helft van een volledig veld gespeeld. BEst groot dus voor die kleine jochies. Terwijl de leiders nog van alles aan het regelen waren, kwamen de 8 van Dovo aan, helemaal klaar voor een potje voetballen. Grote jongens bleek, en tijdens de warming-up duidelijk met redelijk wat voetbal ervaring. Daar zouden onze mannen het zwaar tegen krijgen. Rond 9 uur waren beide teams klaar om te gaan voetballen. Scheidsrechter Theo gaf het eerste fluitsignaal en de wedstrijd kon beginnen!

Al vanaf het eerste fluitsignaal was duidelijk dat Dovo de meest ervaren ploeg had. In beide helften werd het grootste gedeelte van de wedstrijd op de helft van Aurora gespeeld, binnen de 16 meter van ons doel. Onze mannetjes konden zich wel erg goed verdedigen en met Lennard als sluitpost moest DOVO wel erg hard werken om doelpunten te maken. Maar die kwamen er wel, 6 in de eerste helft. En in die eerste helft was de F3 van Aurora maar een of twee keer over de middenlijn geweest, dus met de bal richting het Dovo doel. Veel verder dan vlak voor de 16 meter van Dovo zijn ze in de gehele wedstrijd niet geweest. Ze deden wel erg goed hun best en gingen ook steeds beter spelen. Meer rennen, meer de tegenstander tegemoet komen en vaker zelf emt de bal gaan lopen. De eerste 20 minuten waren zo voorbij en Theo blies voor de pauze.

Na een korte pauze van zo'n 5 minuten waar we de jongens vooral opgepept hebben, veters weer gestrikt hebben en moed ingesproken hebben, was het weer tijd. Bijna vergeten om naar de andere helft te lopen, maar het kwam goed. Met Daan dit keer als sluitpost gingen de jongens er weer aardig tegenaan. De eerste 10 minuten werd het spel wel op de helft van Aurora gespeeld, maar kwamen de DOVO's niet door de defensie van Aurora. Maar toen werd er toch weer gescoord en kwamen er nog 5 bij in de 2de helft (de laatste precies op het fluitsignaal). Totaal dus 11-0 voor DOVO tegen SV Aurora. Heel tevreden maar erg moe werden vriendschappelijke handjes gegeven en moesten sommige kinderen even afreageren (gillen, huilen, hard rennen). Theo sloot de wedstrijd af met het "traditionele" penalty's nemen tegen elkaar. Wat zeer goed ging - tot de laatste penalty was de stand gelijk, maar DOVO trok toch nog aan het langste end - 6 tegen 5.

De derde helft (in de kleedkamers) was heel gezellig, met Ranja, praatjes en alle jongens gesamenlijk onder de douche! Shirtjes gingen in een tas om gewassen te worden en de rest van het tenue mochten de jongens mee naar huis nemen. Zijn ze meteen klaar als ze de volgende wedstrijd moeten spelen - shirtjes worden dan uitgedeeld in de kleedkamer. Op naar de volgende wedstrijd Aurora F3! Succes met jullie seizoen.

Link | 2 comments | Posted by Sebastiaan | top

Today we celebrate Casper's fifth birthday. Time's flying when you're having fun! Our firstborn is really getting big, saying things that make you go: "Wow, he's really grown, matured!". We celebrated in style this morning before going to school, kindergarten and our work. Wednesday he'll celebrate his birthday in school, Thursday at his daycare Mum and finally on Sunday together with family and friends. Boy, you're really being put in the spotlight this year. But you've deserved it Casper ;-)

Link | 3 comments | Posted by Sebastiaan | top

Today Casper turned four years old. He is ready to enter the world of going to school. My oh my, he's really getting big, our eldest son! It's really exciting to see how he develops, all the things he says and does and watching him grow intellectually as well. It amazes me time and time again.

This Sunday we had his birthday party, with lots of friends coming over and having fun and games. Casper was even a littlebit shy, for the very first time, about all the attention. But the rest of the day he thrived on the gifts, the people and all the play- and buildingopportunities. And builiding he can! If it's with all his new Lego, his Duplo or his Playmobil, it doesn't matter - even with his Matchbox', Corgi's and Majorettes - he invents new things over and over again, building, breaking down and re-building everything.

It was a great day, and Casper, as well as Robin, was completely nackered at day's end. They slept like a couple of logs ;-)

Link | 1 comment | Posted by Sebastiaan | top

Many, many years ago, when I was a child, I played with Lego. I had lots of Lego, I mean it, really lots of Lego. I can remember my room being full of houses, cars, buidlings, ships, planes, spacetravel thingz. Especially the last group of Lego's was my favourite. Maybe I got my fascination for al things space from my dad - the fact is that I had many, many types of space-related Lego-sets. I could spend hours upon hours playing, building, remodelling, rebuilding and destroying the Lego. What a wonderful time that was!

Read more... | 12 comments | Posted by Sebastiaan | top

When I quite retorically asked what would be up next in my last post on Casper, I didn't expect things to move as fast ahead as they did! Just before I left for work on Friday, Casper woke up, exclaiming that I hadn't kissed him goodbye (I usually kiss him goodbye before I leave for work in the morning -sort of a morning ritual). It was true - I was late and I didn't want to wake the kids - if they get out of bed too early, spending a day at home is no fun for the parent in charge - so I crept down the stairs as quietly as possible. Not quite quietly enough obviously! I went upstairs to Casper's room, gave him a kiss, wished him a good day and turned to go back down. Then he popped the question:

"Daddy, where do people come from? I mean, how are people, mums and dads and little children, made?"

Read more... | 1 comment | Posted by Sebastiaan | top

Casper has just started going to school. He begins with once every week until he's four, and then we change to 4 or 5 days a week. Things are going very well, but some days Casper is a little more tired than other days. All these new experiences and emotions, new friends and new things - it can be quite tiring and exhausting for a nearly four-year old!

Last Monday was such a day. Casper was home for lunch (normal with an hour and a half break at noon for Dutch schoolchildren - parents just have to learn to cope), but was quite tired. He wanted to stay at home, but Marjolijn had to run a few appointments that afternoon. So she suggested to Casper the following:

"As I see it you have two choices Casper. One: you go back to school for the afternoon session. Or two: you come with me on my errands. Which will it be?"

Read more... | 2 comments | Posted by Sebastiaan | top

Marjolijn en de kidz zijn bij de Trendhopper. Vanuit de eerste verdieping nemen Mar, Robin en Lucas de lift naar beneden. Casper neemt zelf de trap naar beneden. Eenmaal beneden vindt hij dat het allemaal een beetje te lang duurt, dus wandelt hij in z'n eentje vrolijk de winkel uit, midden in de Meubelboulevaard in Utrecht.

Marjolijn zegt tegen hem dat hij niet zomaar in z'n eentje weg mag lopen, waarop hij antwoordt:

"Ja maar mamma, ik was het gewoon een beetje zat, en daarom ben ik maar naar buiten gelopen!"

Link | 1 comment | Posted by Sebastiaan | top

Marjolijn called me today at work. She had to tell me something Casper had said today. He and Robin were playing together upstairs when Casper all of a sudden said this:

"Trrring, trrring..."

Pauze...

"Ja Robin!"

"Ik heb even opa Henk gebeld om te kijken of die weer wakker wordt en of die weer kon praten!"

Smile ;-)

Link | 2 comments | Posted by Sebastiaan | top